ببخش ام اگه سرد و مغرورم و/ مث دخترا عاشقت نیستم
بلیتت رو بردار! وقتش شده!
کلاهت رو کامل بکش روی گوش
هوا سردتر می شه تو شهر ما،
لباسای گرم زیادی بپوش!
رسیدی بگو تا نگاهت کنم
فقط دست، رو نقطه ضعفم نذار!
سکوتم یخه! من که گفتم بهت
لباسای گرم زیادی بیار . . .
ببخش ام اگه شکل تو نیستم،
اگه پیرتر نیستم از جلو
اگه فکر کردی شلخته م، ولی
پیشت اومدم با لباسای نو!
ببخش ام اگه سرد و مغرورم و
مث دخترا عاشقت نیستم!
بلد نیستم فیلم بازی کنم
دوسِت دارم، اما ...یه ذره، یه کم!
چشام ُ ببخش و به روشون نیار
اگه جای تو، کوچه رو زل زدن
اگه قول دادن نگاهت کنن
ولی پشت ِ عینک، سیاه اومدن!
یه عمره مسیر ُ غلط اومدیم
ولی بازم از عشق دم می زنیم
کمی "اشتباهی" کنارم بمون!
فقط چند ساعت قدم می زنیم...
بیا گوشه ی سرد اون کافه و
به لبخند سردی که دارم، بخند
بیا چند ساعت تظاهر کنیم
مث ِ عشق ِ سالای هشتاد و چند...
فقط نکته ها رو رعایت کن و
دو تا صندلی اون طرف تر بشین!
نگام کن...ولی لا به لای نگات،
کمی هم چشات ُ ببر رو زمین
نمی خواد بهم قهوه تعارف کنی [تارُف]
فقط شعر ُ بردار از روی میز
دَسام سرده ، اما تو زحمت نکش!
لباسای من "جیب" دارن عزیز!
من ُ کنج ِ آغوش ، دعوت نکن
لباسای گرمم برام کافیه
بفهم این ُ ! من مال تو نیستم!
نمون پای من! عشق، اَلّافیه !
بلیتت رو بردار!وقتش شده!
خداحافظی:
با اشارات ِ سر...
واسه زنده موندن توی عصر یخ،
لباسای گرم ِ زیادی ببر...
نرگس میرفیضی / پازستان ِ نود و سه / گرگان
سلام
بعد از یک تغییر اساسی در قالب وبلاگ، حالا راحت تر می توانم بنویسم...
ترانه ای را که خواندید شدیداً به خاطر داستان پردازی هایش دوست دارم.
می دانم با اوضاع شلوغ فضاهای مجازی ِ مثلاً باکلاس(!) ، بلاگفا حکم خرابه های عهدبوق را دارد، اما به همین هم دلخوشیم و می نویسیم، بی آن که کسی را دعوت کنیم، یا انتظار حرف ها و حدیث های گوناگون داشته باشیم از خواننده ها (هرچند چند کلمه حرف هم خودش دلخوشی خوبی ست).
زیاد حرف نمی زنم، که اگر رشته را بدهند دستم، باید با قیچی آن را برید! :-)
و اما بخوانید غزلی قدیمی را که تا امروز فرصت بازنشرش را پیدا نکرده بودم.این غزل برمی گردد به سال 91، فکر کنم جزو اولین غزل هایی بود که نوشتم.
دیدی اسیرم، قفل زندانم شکستی
دیدی نگاهت را نمی خوانم، شکستی
نرخ فروش دانه های قهوه ات را،
با هر نگاهت توی فنجانم شکستی
این ژست عاشق پیشه را تکرار کردی،
تا عاقبت قفل زبانم را شکستی!
تا سخت گیری کردم از قولت نوشتی...
روزی که دیدی دیگر آسانم، شکستی!
پایم شکست از بس به دنبالت دویدم،
دستم شکست از بس نمکدانم شکستی!
بشکن اگر در رفت از دستت غرورم...
هر چند، تا آن جا که می دانم...شکستی!
نرگس میرفیضی - سال 91 - بابلسر
===================
روزهایتان شکلاتی
البته، نه از نوع تلخ
- اشعار و گاه نوشت های