روزهایم چقدر کوتاه اند/با لباسی که آب می بیند!
سلام
سکوت مند تر از قبل ، به خوانش ترانه ای دعوت اید ، و چهار پاره ای تکه پاره...
چشماتو رو هم می ذاری
شب خودشو نشون می شه
از پست پلکات واسه من
خوشبختی دس تکون می ده
مردُمـکـات رنگ شبــه
غروب ِ سرخــه گونه هات
نگات پر از قشنگــیه
با همه ی سادگــیات
تا مژه هاتو می شمارم
خورشیدو می بلعه چشات
چه سوت و کوره عالمم
وقتی که خاموشه صدات
از بس خوبـــی ، دنیـــام خوبـــه
دنــیا بی خنده ت آشوبــه
لـحـن آرومــ ِ نگــــاهــت
توو قلـب ِ مردم می کــوبه!
حتی وقتی غرق ِ خوابـــه ،
مهتـاب از چشـمات می تابه
چشمات آروم ، چشمات دریا ،
واسـه آتــیـش ، مثـل آبــه !
هیچکی به چشمم نمیاد
وقتی تو درگیر منی
آروم ِ آرومه دلـــم
تو جزو ِ تقدیر ِ منی
بذار کـه قلبـم تـا ابـد
با عشق رو به رو بشه
بخواب عزیز ِمن! بخواب
شب از چشات شرو[ع] بشه . . .
از بس خوبـــی ، دنیـــام خوبـــه
دنــیا بی خنده ت آشوبــه
لـحـن آرومــ ِ نگــــاهــت
توو قلـب ِ مردم می کــوبه!
حتی وقتی غرق ِ خوابـــه ،
مهتـاب از چشـمات می تابه
چشمات آروم ، چشمات دریا ،
واسـه آتــیـش ، مثـل آبــه !
سیده نرگس میرفیضی - پاییز 92
==================
ضمناً ترانه جدیدم ، در ساحت حضرت صاحب الزمان (عج) از طریق سایت های معتبر موسیقی پخش گردیده.

==================
و چهار پاره ای ، برای این روزهای کوتاه ِ پاییزی :
روزهایم چقدر کوتاه اند
با لباسی که آب می بیند
با لباسم که در خیال ِ خودش
با لباس ِ تو خواب می بیند!
از اتاقت سراغ می گیرم
از اَثاث ی که عابرت بودند
از خیابان...که هر کجا رفتی
کفش هایم مسافرت بودند!
گفته بودم: "بگو به دستانم! "
گفته بودی که "مرد می فهمد"
گفته بودی که "بچه ام" ، اما...
بچه هم گرم و سرد می فهمد!
هر شب از انتظار تاریکم
زیر ِ حجم ِ پتو مچاله شدمـ
خانه یخ کرد، مثل آغوشت
با تمام وجود: ناله شدم!
هر دومان را شکست زخم زبان
از هجومی که واژگان می بست
تو تَرَک خورده ای ، ولی دل من:
شیشه ای که هزار تکه شده ست!
به خودت رفته ام که مغرورم
به خودم رفته ای که لجباز ی!
نه دل ِ قهر کردنت دارم ،
نه تو با شکوه هام می سازی!
قهر کردن دلیل می خواهد،
خسته ایم از بهانه ها، هر روز...
رنگ دیوار می پرد، وقتی
عکس ما را بغل گرفته هنوز!
از اتاقی سراغ می گیرم،
که پر از حرف های نا گفته ست
همه چی مان جدا نشسته، ولی
ظاهر ِ عکس هایمان "جفت" است!!!
سیده نرگس میرفیضی - پاییز 92
روزهایتان شکلاتی ، نه از نوع تلخ
- اشعار و گاه نوشت های